Ilmuan Islam - Mustafa As-Siba'ie

ILMUAN ISLAM – MUSTAFA AS-SIBA’IE

Mustafa as-Siba’ie dilahirkan pada tahun 1915 di bandar Hims, Syria. Beliau dilahirkan di dalam sebuah keluarga ulama. Ayahnya, Sheikh Husni as-Siba’ie adalah khatib di Masjid Hims dan salah seorang pejuang yang menentang penjajahan Perancis di Syria.

Mustafa mendapat pendidikan awal di Sekolah Masudiyyah dan merupakan seorang pelajar yang pintar disekolahnya. Beliau juga telah berjaya menghafaz al-Quran pada usia yang muda.

Ketika beliau berusia 16 tahun, beliau telah menunjukkan kesungguhan di dalam menentang penjajahan Perancis dan telah ditangkap kerana menyebarkan risalah-risalah anti penjajahan. Pada usia 18 tahun beliau telah menyampaikan khutbah semasa ketiadaan ayahnya dan isi khutbahnya ialah mengajak rakyat berjihad menentang penjajah dan sekali lagi beliau telah ditangkap.

Pada tahun 1933, beliau telah melanjutkan pelajaran ke Universiti Al-Azhar di dalam fekah dan kemudiannya di dalam bidang usuluddin. Semasa di al-Azhar beliau telah berkenalan dengan Imam Hassan al-Banna dan gerakan Ikhwanul Muslimin Mesir. Beliau dan rakan-rakan sekuliah juga pernah ditngkap dan dipenjarakan selama 3 bulan oleh penjajah Inggeris di Mesir kerana terlibat dengan tunjuk perasaan menentang penjajahan pada 1941.

Seterusnya beliau telah dipindahkan ke Palestin dan dipenjarakan selama 4 bulan lagi sebelum dibebaskan dan beliau telah dilarang untuk memasuki Mesir oleh pihak Inggeris. Pada tahun 1949, beliau telah menyerahkan tesis kedoktoran beliau bertajuk Kedudukan Sunnah dalam Syariah. Ijazah kedoktoran beliau adalah dalam bidang Syariah Islamiah dan pada tahun 1950, beliau telah menjadi pensyarah di Fakulti Undang-undang Universiti Syria.

Sekitar tahun 1950-an beliau telah terlibat di dalam penggubalan undang-undang Syria yang lebih Islamik. Antara sumbangan beliau yang lain adalah membantu memasukkan pelajaran Pendidikan Islam dalam Kurikulum sekolah dan mewujudkan jurusan Syariah di Universiti Syria(Damascus).

Kemudian pada tahun 1942, beliau telah menubuhkan cawangan Ikhwanul Muslimin di Syria dan selepas lebih kurang 1 tahun, hampir 100,000 orang telah menyertai gerakan itu. Beliau juga telah turut serta mengangkat senjata menentang penjajahan Perancis di Syria pada tahun 1945 dan pada tahun 1948, pergerakkan Ikhwanul Muslimin Syria membantu di dalam perang melawan Zionis Yahudi di Palestin.

Semasa perang meletus di Terusan Suez pada tahun 1952, beliau bersama-sama dengan gerakan Ikhwan Syria telah menyatakan hasrat mahu membantu menentang Inggeris. Namun, beliau dan rakan-rakan ikhwan yang lain telah dipenjarakan dan seterusnya dibuang negeri ke Lubnan. Di Lubnan beliau telah menyemarakkan semangat jihat dikalangan pemuda di sana sehingga tertubuhnya Al-Jannah Al-Islamiyyah pada tahun 1964.

Sekembalinya daripada peperangan di Palestin, beliau telah meneruskan jihad menegakkan Islam dalam bentuk penulisan. Banyak karya dan buku yang diterbitkan telah diterjemahkan kedalam pelbagai bahasa. Antara kata-kata hikmah beliau yang terkenal adalah “Istiqamah adalah suatu jalan yang awalnya penuh dengan kemuliaan, pertengahannya dipenuhi keselamatan dan hujungnya adalah syurga”.

Mustafa telah meninggal dunia pada bulan oktober 1964 di Hims selepas menderita sakit lumpuh disebelah kiri badannya selama 8 tahun. Diberitakan sehari sebelum beliau meninggal dunia, beliau sempat menulis tiga tulisan iaitu Al-Ulama Al-Auliya Al-Muhajidun dan Al-Ulama Asy-Syuhada.

Semoga Allah merahmati beliau. Al-Fatihah.

ILMUAN ISLAM - ZAINAL ABIDIN BIN AHMAD (ZA’BA)

ILMUAN ISLAM - ZAINAL ABIDIN BIN AHMAD (ZA’BA)

Zainal Abidin Bin Ahmad atau lebih dikenali sebagai Za’ba dilahirkan di Kampung Bukit Kerdas, Jempol, Negeri Sembilan pada 16hb september 1895. Beliau berasal daripada sebuah keluarga yang berpegang kuat dengan ajaran Islam.

Za’ba memulakan pendidikan secara rasmi agak lewat berbanding kanak-kanak yang lain. Beliau mula memasuki sekolah Melayu Batu Kikir pada usia 12 tahun dan kemudiannya bertukar ke Sekolah Melayu Linggi bagi mendalami pengajian Islam dan Bahasa Arab. Beliau menamatkan pengajian senior Cambridge pada tahun 1915. Setelah itu beliau telah menjadi guru sementara pada tahun 1916 di sebuah sekolah di Johor Bahru. Di sinilah beliau mula menulis dan artikel pertama beliau diterbitkan di dalam akhbar Utusan Melayu. Beliau juga mempelbagaikan topik penulisan beliau seperti keagamaan, kesusasteraan, pendidikan dan politik. Malah beliau adalah antara orang Melayu yang berusaha membangunkan bangsa Melayu daripada kemunduran.

Beliau kemudiannya bertugas di Sultan Idris Training College (SITC), dan karya beliau pada masa tersebut lebih kepada memperkayakan Bahasa Melayu dengan mengadaptasi tatabahasa Arab dan Inggeris. Usaha beliau melonjakkan nama beliau sebagai perintis pembangunan tatabahasa bahasa Melayu. Beliau meneruskan karier beliau sebagai pengajar di Universiti London pada tahun 1947 dan bersara daripada perkhidmatan awam pada tahun 1953. Setelah itu beliau telah dilantik menjadi pensyarah kanan di Jabatan Pengajian Melayu di Universiti Malaya, Singapura. Zainal dan rakannya Ungku Aziz telah menubuhkan Persatuan Bahasa Melayu dan seterusnya memperolehi ijazah sarjana dari Universiti London.

Pada peringkat awal pembabitan beliau di dalam bidang penulisan, beliau menghasilkan karya-karya pendek yang dimuatkan didalam majalah-majalah seperti al-Ikhwan, Lembaga Melayu dan Pengaruh. Buku pertama beliau, Umbi Kemajuan telah diterbitkan pada tahun 1932. Semasa pendudukan tentera Jepun, beliau diminta menulis buku bagi kegunaan Malaya dan Sumatera. Salah sebuah karya beliau yang dibukukan, “Perangai bergantung kepada diri sendiri” menghuraikan sikap bangsa Melayu yang terlalu bergantung kepada orang lain. Beliau juga menyeru bangsa Melayu supaya kembali kepada ajaran Islam untuk bangun sebagai satu bangsa yang maju.

Kata beliau; “Tiap-tiap orang diwajibkan beramal dan beribadat sendiri dengan usaha dan tenaganya…tidak pernah disuruh ia mengira dirinya itu perlu bergantung kepada doa orang sahaja ataupun kepada fidyah penebus yang dibuatkan orang sahaja bagi mendapat kejayaan dan keselamatannya di akhirat kelak!”

Dua lagi hasil karya beliau yang terkenal ialah “Falsafah Takdir(1952) dan Asuhan Budi (1957). Buku ini dengan keras mengkritik sikap dan kemunduran bangsa Melayu. Pemikiran beliau turut dikatakan mendahului zamannya, malah kebanyakan hasil tulisan beliau bukan sahaja membicarakan soal masyarakat Melayu dan Islam, tetapi juga soal akhlak, pendidikan dan kemiskinan.

Za’ba telah bergiat aktif didalam aktiviti kemasyarakatan bermula pada tahun 1932 beliau telah dilantik menjadi penasihat Persaudaraan Sahabat Pena Malaya. Beliau kemudiannya dilantik menjadi Yang di Pertua Persatuan Melayu Selangor pada tahun 1945. Beliau juga terbabit dalam penggubalan Rang Piagam Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (UMNO) pada tahun 1946.

Beliau telah dianugerahkan gelaran “Pendeta” pada tahun 1956 di Kongres Bahasa Melayu dan kesusasteraan Ketiga di Johor Bahru. Keikhlasan beliau di dalam memartabatkan bahasa Melayu terserlah apabila beliau menolak gelaran Dato’ di atas jasa beliau selama ini, walaubagaimanapun pada tahun 1962 beliau telah dianugerahkan gelaran Tan Sri dan pada usia 78 tahun Za’ba telah menghebuskan nafasnya yang terakhir pada 23hb Oktober 1973.

Semoga Allah merahmati beliau. Al-Fatihah…

Ilmuan Islam - Badi’uzzaman Sa’id Nursi

Badi’uzzaman Sa’id Nursi

Nama sebenar bagi Badi’uzzaman adalah Sa’id Bin Mirza. Beliau dilahirkan pada tahun 1876 di Nurs satu perkampungan kecil di daerah Khizan, Turki. Keluarga beliau terdiri daripada golongan petani yang hidup dalam keadaan sederhana. Ibu dan bapanya berketurunan Kurdish dan berasal daripada salahsilah Ahl al-Bayt.

Gelaran Badi’uzzaman diberikan kepada beliau oleh gurunya yang bernama Sheikh Fathu’llah. Ia bermaksud “Keunggulan Zaman”. Namun beliau tidak mahu menerima gelaran itu kerana merasakan masih belum layak dengan gelaran itu.

Sa’id Nursi mula mencari ilmu diluar kawasan tempat tinggalnya pada usia 9 tahun. Beliau memperlajari dan menguasai ilmu-ilmu yang ada pada kitab-kitab yang muktabar. Minat beliau dalam bidang ilmu ini bermula apabila beliau ikut serta dalam majlis-majlis ilmu yang dibuat dirumah bapanya. Disitu beliau mula mendapat pendedahan awal dalam proses pembentukan mindanya.

Gelaran ulama muda yang hebat pernah dinobatkan pada diri beliau. Sa’id al-Nursi pernah dipelawa oleh Gabenor Bitlis yang bernama Umar Basha supaya tinggal bersamanya. Umar Basha mempunyai sebuah perpustakaan yang besar di dalam rumahnya. Di situ Sa’id al-Nursi berpeluang mendalami pelbagai jenis ilmu daripada pelbagai kitab yang terdapat dirumah Gabenor Bitlis selama dua tahun. Dalam tempoh tersebut, Sa’id al-Nursi sudah berjaya menghafal banyak kitab di samping mempelajari ilmu kalam,mantik,nahu, tafsir, hadis dan feqah.

Pada tahun 1897, Sa’id al-Nursi dilantik menjadi ulama oleh Gabenor Hasan Basha dan berkhidmat di Wan. Semasa berada di sana, beliau banyak berdialog dengan tokoh ilmuwan moden. Namun beliau merasakan diri beliau belum cukup mendalami ilmu-ilmu moden. Akhirnya beliau mengambil keputusan mempelajari bidang sains seperti fizik, kimia, biologi, astronomi dan ilmu kaji bumi.

Bagi memantapkan lagi ilmu yang ada, beliau turut mempelajari ilmu geografi, falsafah moden, sejarah dan matematik. Kepakaran beliau dalam cabang-cabang ilmu itu akhirnya melayakkan beliau dengan gelaran Badi’uzzaman. Kali ini Sa’id al-Nursi menerima gelaran tersebut.

Beliau telah dilantik menjadi guru di Madrasah Khur Khur. Semasa beliau berkhidmat disitu, beliau telah menggabungkan ilmu agama dan ilmu sains moden kerana bagi beliau kedua-dua ilmu tersebut tidak dapat dipisahkan.

Berbekalkan kesedaran betapa perlunya dilakukan perubahan kepada sistem pendidikan sedia ada, Sa’id al-Nursi telah pergi ke Istanbul bagi menubuhkan sebuah sekolah Islam Moden yang dinamakan Madrasah al-Zahra. Sukatan pelajarannya diambil daripada al-Azhar, Mesir. Usaha beliau didalam meningkatkan taraf pendidikan diteruskan dengan usaha membina universiti di Anatolia Timur, Istanbul. Namun usaha tersebut gagal apabila tercetusnya perang dunia pertama. Daripada situ beliau mula membuat reformasi sistem pendidikan. Beliau mahu ilmu agama dan ilmu moden dipelajari serentak.

Pada 29hb Oktober 1923, Turki telah diisytiharkan sebagai sebuah Republik yang berfahaman sekular. Perubahan tersebut tidak menjejaskan semangat Sa’id al-Nursi walau sedikitpun. Sebagai penentangan fahaman sekular, Sa’id al-Nursi menyokong pembentukan Parti Demokratik Turki. Ia bertujuan bagi mendapat pemerintahan yang adil disamping menyebarkan agama Islam.

Semasa perang dunia pertama, beliau telah menjadi pemimpin sukarelawan bagi perang Kaukaz dan Anatolia Timur. Kepahlawanan beliau telah mendapat perhatian daripada panglima-panglima tentera Turki Uthamaniah. Selepas mengalami kekalahan dalam perang dunia pertama , negara Turki telah dijajah oleh British dan beliau telah menentang pihak British. Pihak British amat marah dengan beliau dan mula membuat perancangan bagi membunuhnya, namun beliau selamat daripada rancangan membunuhnya.

Tafsir Rasa’il al-Nur adalah hasil tulisannya yang terkenal serta mendapat pengiktirafan daripada para ulama terkenal. Tafsir Rasa’il al-Nur adalah tafsir al-Quran. Karyanya turut membincangkan beberapa ilmu seperti ilmu Hadis, Falsafah, Ilmu Kalam dan Tasawuf. Karyanya mendapat sambutan baik daripada umat Islam diseluruh dunia, malah tafsir Rasa’il al-Nur turut diterjemahkan ke dalam beberapa jenis bahasa.

Antara kata-kata nasihat beliau adalah “sebaik-baik pemuda dikalangan kamu adalah mereka yang menyerupai orang tua, dan seburuk-buruk orang tua adalah mereka yang menyerupai orang muda”.

Sa’id al-Nursi mengehembuskan nafasnya yang terakhir pada 23hb Mac 1960 dan jenazahnya dikebumikan di Urfa.

Semoga roh beliau dirahmati Allah. Al-Fatihah.

Ilmuan Islam - HAMKA / Abdul Malik Abdul Karim

ABDUL MALIK BIN ABDUL KARIM

Abdul Malik Bin Abdul Karim atau lebih dikenali dengan nama HAMKA, dilahirkan pada 17hb Februari 1908 di kampung Molek, Meninjau, Sumatera Barat, Indonesia. Bapa beliau bernama Syeikh Abdul Karim bin Amrullah. Bapanya lebih dikenali dengan panggilan Haji Rasul, selepas pulang dari Mekah pada tahun 1906, bapanya menjadi pelopor kepada Gerakan Islah yang berpusat di Minangkabau.

Hamka mendapat pendidikan secara formal di Sekolah Dasar Meninjau, Indonesia hingga darjah dua. Pada tahun 1918, ketika beliau berumur 10 tahun, bapanya menubuhkan Pusat Pengajian yang diberi nama Sumatera Thawalib di Padang Panjang. Abdul Malik mendapat pelajaran agama dan bahasa Arab disitu dan masjid-masjid berdekatan. Antara guru yang pernah mengajarnya adalah Syeikh Ahmad Rasyid, Syeikh Ibrahim Musa, R.M Surjoparonto, Ki Bagus Hadikusumo dan Sutan Mansur.

Abdul Malik seorang yang suka menimba ilmu, beliau banyak menghabiskan masanya dengan membuat penyelidikan dalam beberapa bidang seperti falsafah, sejarah, politik, kesusasteraan dan sosiologi.

Beliau berupaya memahami bahasa Arab dengan baik. Tidak hairan sekiranya beliau dapat mempelajari sendiri dan mendalami karya-karya ulama terkenal dari Timur Tengah. Antara karya yang dibacanya adalah daripada pengarang terkenal seperti Abbas al-Aqqad, Zaki Mubarak, Mustafa al-Manfaluti dan lain-lain. Beliau juga mempelajari dan mendalami karya-karya yang ditulis oleh sarjana Perancis, Jerman dan Inggeris.

Abdul Malik atau HAMKA berkerja sebagai guru agama bermula pada tahun 1927. Beliau bekerja di sekolah yang terdapat di Perkebunan Tebing Tinggi, Medan. Kemudian pada tahun 1929, beliau bertugas di Padang Panjang. Pada tahun 1957 hingga tahun 1958 beliau telah ditawar bekerja sebagai pensyarah di Universiti Islam, Jakarta. Komitmennya yang tinggi sebagai seorang pensyarah dan minat yang mendalam dalam penyelidikan menjadikan beliau dilantik sebagai Reaktor Perguruan Tinggi Islam di Jakarta. Beliau juga ditawarkan menjadi profesor di Universiti Mustapo, Jakarta.

Sumbangan besar beliau dalam bidang agama menyebabkan beliau dilantik menjadi Pegawai Tinggi Agama oleh Menteri Agama Indonesia dari tahun 1951 hingga 1960. Namun jawatan itu terpaksa dilepaskan kerana Sukarno menyuruhnya memilih supaya bergiat dalam politik ataupun menjadi pegawai kerajaan.

Abdul Malik suka membaca dan mencari ilmu-ilmu baru. Beliau sering bertukar-tukar pendapat dengan tokoh-tokoh terkenal dan idea-idea baru yang diperolehinya itu digunakan dengan baik dalam usaha menjadi seorang pemidato yang hebat.

Hamka juga turut bergiat aktif didalam pertubuhan Muhammadiah, sebuah gerakan Islam di Indonesia sejak tahun 1925. Pada tahun 1946, beliau telah dilantik menjadi Ketua Majlis Pimpinan Muhammadiyah di Sumatera Barat. Pada tahun 1953 pula beliau telah diberi kepercayaan menjadi penasihat pimpinan pusat Muhammadiah.

Sejak dari tahun 1925 juga, Hamka telah menceburkan diri didalam bidang politik. Beliau menyertai parti Sarekat Islam. Tugas beliau ialah membantu parti tersebut menentang penjajah British yang datang ke Indonesia melalui pidatonya yang bersemangat. Pada tahun 1947, beliau telah dilantik menjadi ketua Barisan Pertahanan Nasional, Indonesia.

Kemudian beliau menjadi anggota perundangan parti Masyumi. Pada Pilihan Raya Umum Indonesia tahun 1955, beliau telah bertindak sebagai pemidato utama didalam pilihan raya itu. Pada tahun 1960, parti Masyumi diharamkan oleh kerajaan Indonesia. Dari tahun 1977 sehingga tahun 1981, beliau dilantik menjadi ketua Umum Majlis Ulama Indonesia oleh Menteri Agama Indonesia.

Hamka telah ditangkap dan dipenjarakan oleh Presiden Sukarno kerana dituduh pro-Malaysia. Tangkapan beliau itu tidak mematahkan semangatnya supaya terus berjuang menegakkan keadilan. Beliau menggunakan masa yang ada sebai-baiknya semasa di dalam penjara dengan menulis Tafsir al-Azhar. Selepas beliau dilepaskan dari penjara, beliau menjaddi anggota Badan Musyawarah Kebajikan Nasional, Indonesia, anggota Majlis Perjalanan Haji Indonesia dan anggota Lembaga Kebudayaan Nasional, Indonesia.

Hamka memang mempunyai bakat didalam bidang penulisan. Beliau banyak terlibat didalam menghasilkan karya-karya ilmiah dan kreatif. Karya beliau yang terkenal adalah tafsir al-Azhar. Tafsir ini ditulis didalam lima jilid dan karya kreatif seperti novel dan cerpen menjadi antara bahan pengajian dan teks sastera di Malaysia dan Singapura. Antara novelnya yang terkenal adalah Di Bawah Lindungan Kaabah, Tenggelamnya Kapal Van Der Wijck dan Merantau ke Deli.

Beliau juga terlibat sebagai wartawan kepada beberapa buah akhbar seperti Pelita Andalas, Seruan islam, Bintang Islam dan Seruan Muhammadiyah. Beliau juga menjadi editor majalah Kemajuan Masyarakat pada tahun 1928 dan pada tahun 1932 pula beliau telah menjadi editor dan menerbitkan majalah al-Mahdi di Makasar. Selain itu, beliau juga terlibat dalam penerbitan majalah Pedoman Masyarakat, Panji Masyarakat dan Gema Islam. Kesemua karyanya berjumlah 118 buah.

Sumbangan besarnya didalam bidang pendidikan dan penyelidikan telah diiktiraf oleh beberapa buah institusi pengajian tinggi. Beliau telah dianugerahkan Doktor Kehormat dari Universiti al-Azhar pada tahun 1958. Kemudian pada tahun 1974 beliau juga telah dianugerahkan Doktor Kehormat dari Universiti Kebangsaan Malaysia dan pihak pemerintah Indonesia telah memberinya gelaran Datuk Indono dan Pengeran Wiroguno.

Sumbangan dan pengorbanan yang diberikan oleh Abdul Malik dihargai dan disanjungi di seluruh pelusuk Nusantara termasuk Malaysia dan Singapura. Beliau telah menghembuskan nafasnya yang terakhir pada 24hb Julai 1981.

Semoga rohnya dirahmati Allah. A-Fatihah.

Ilmuan Islam - Muhammad Iqbal

Muhammad Iqbal

Nama penuh beliau adalah Muhammad Iqbal bin Nur Muhammad Bin Rafi. Beliau dilahirkan pada 9hb November 1877 di Sialkot yang kini dikenali dengan nama Pakistan. Bapanya bernama Nur Muhammad dan ibunya bernama Imam Bibi. Kedua ibubapanya sangat kuat berpegang kepada agama. Muhammad Iqbal mendapat mendapat pendidikan awal daripada kedua ibubapanya.

Beliau dibesarkan didalam suasana sistem barat dan kebanyakkan masyarakat disekitarnya dipengaruhi dengan cara pemikiran barat. Walaubagaimanapun kedua ibubapanya telah mendidik beliau dan anak-anak yang lain dengan elemen keagamaan. Unsur-unsur agama banyak diterapkan dalam diri beliau, namun begitu kemajuan dan teknologi yang berkembang pesat turut dipelajarinya.

Beliau telah berkahwin dengan Karim Bibi pada tahun 1892 dan mendapat 3 orang cahayamata. Pada tahun 1916 mereka telah berpisah.

Muhammad Iqbal melanjutkan pelajaran ke peringkat Ijazah sarjana muda didalam bidang falsafah, kesusasteraan Inggeris dan Bahasa Arab. Kemudian beliau telah mengukir nama sebagai penulis puisi dan beliau mendapat nama sebagai penyair bahasa Urdu. Pada tahun 1905 beliau telah melanjutkan pelajaran dalam bidang Undang-undang di Universiti Cambridge di peringkat sarjana dan seterusnya melanjutkan pelajaran ke peringkat ijazah kedoktoran dalam bidang falsafah di Universiti Munich, Jerman.

Pada tahun 1908, beliau telah mendapat kerja didalam bidang undang-undang disamping memberi ceramah di universiti-universiti yang terdapat di India. Teks-teks ceramah beliau dibukukan dan diterbitkan dalam bahasa Inggeris dengan tajuk The Reconstruction of Religious Thought in Islam.

Penglibatan beliau dalam kesusasteraan telah mengangkat namanya sebagai penyair agung. Kebanyakkan puisi beliau adalah didalam bahasa Urdu, Parsi dan bahasa Inggeris. Beliau terkenal kerana puisinya mempunyai bait-bait kata yang indah. Ramai dikalangan penutur bahasa Urdu di Pakistan dan India mengiktiraf beliau sebagai penyair agung. Di antara puisi beliau yang terkenal adalah The Secret of the Self iaitu berkaitan konsep diri, alam semesta dan manusia dan The Mysteries of Selfness pula berkaitan kisah persaudaraan dan ibadah didalam Islam.

Muhammad Iqbal dianggap sebagai bapa pembentukan negara Islam Pakistan. Beliau berjuang menyampaikan dakwahnya melalui tulisan pena-nya sendiri, beliau berusaha membangunkan pemikiran masyarakat demi mencapai ketinggian tamadun Islam. Kebanyakan puisinya datang dari dalam dirinya sendiri dan keikhlasan yang terbuku itu diluahkan melalui puisinya.

Tidak hairanlah masyarakat pada zamannya mengiktiraf kebolehan dan keistimewaan yang ada pada beliau. Beliau mempunyai keazaman yang tinggi didalam mengangkat martabat masyarakatnya dan di terjemahkan di dalam satu sajaknya yang berbunyi “Umat Islam, apabila ingin maju, perlu mampu berpacu dengan waktu. Sekali umat Islam berhenti, bererti dia membiarkan dirinya tergilis dek sang waktu”. Beliau telah menghembuskan nafasnya yang terakhir pada 21hb April 1938.

Semoga Allah merahmati beliau, Al-Fatihah.

Ilmuan Islam - ABDUL KADIR AUDAH

ABDUL KADIR AUDAH

Abdul Kadir Audah dilahirkan pada tahun 1906. Selepas menamatkan pengajian tinggi, beliau dilantik menjadi hakim di Jabatan Kehakiman Mesir. Beliau merupakan seorang hakim yang meletakkan hukum Islam di atas hukum-hukum yang lain. Beliau merupakan seorang yang berani menegakkan kebenaran dan menyuarakan kezaliman pemerintah walaupun menghadapi fitnah dan tohmahan.

Abdul Kadir juga seorang yang pakar di dalam perundangan Islam. Buku beliau, At-Tasyri’ al-Jina’I fil Islam Muqarrinan bil Qanun al-Wadhi memberikan impak yang besar kepada masyarakat dalam pemahaman pada syariat Islam dan kelebihannya di atas undang-undang ciptaan manusia. Buku tersebut telah diterjemahkan kedalam beberapa bahasa termasuk bahasa Inggeris, Perancis, Indonesia dan lain-lain bahasa utama dunia. Buku ini telah menjadi rujukan dan kajian para sarjana Islam serta para ulama.

Abdul Kadir juga merupakan diantara orang kanan imam Hasan al-Banna dan kemudiannya Ustaz Hasan al-Hudaibi, yang menggantikan imam Hasan al-Banna sebagai Mursyidul Am Ikhwanul Muslimin Mesir. Beliau turut terlibat di dalam perancangan strategi Ikhwanul Muslimin semasa perang meletus di Terusan Suez.

Beliau juga seorang tokoh utama gerakan Ikhwanul Muslimin dan berpengaruh dikalangan rakyat Mesir. Buktinya, pada 28hb Februari 1954, satu perhimpunan besar-besaran telah diadakan bagi menuntut Presiden Muhammad Najib membebaskan para tahanan dan menegakkan hukum Islam di Mesir. Bagi menenangkan keadaan, Presiden Muhammad Najib telah meminta bantuan Abdul Kadir selepas cara lain gagal menyuraikan himpunan. Dari atas balkoni Istana Abidin, beliau dengan tenang telah meminta para rakyat yang berhimpun bersurai, serta merta mereka yang berhimpun mematuhi seruan beliau dan bersurai dengan aman.

Peristiwa ini telah menyebabkan rasa tidak senang serta hasad pada Jeneral Jamal Abdul Naseer yang merancang supaya beliau ditangkap pada petang itu juga. Abdul Kadir dimasukkan ke dalam penjara dan diseksa sebelum dihadapkan ke mahkamah. Beliau dan beberapa pendokong Ikhwan yang lain telah dituduh dan didapati bersalah oleh sebuah mahkamah khas. Tuduhan tersebut bertujuan bagi melenyapkan pengaruhnya dalam masyarakat Mesir pada ketika itu.

Beliau telah dihukum gantungbersama-sama lima lagi pejuang Ikhwanul Muslimin pada tanggal 7hb Disember 1954. Hukuman tersebut telah mendapat bantahan daripada para ulama dan para pemimpin negara-negara Islam.

Semoga roh beliau dicucuri rahmat.

Ilmuan Islam - MALIK BIN NABI

MALIK BIN NABI

Malik Bin Nabi dilahirkan di kota Tabissah, Costantine, Timur Algeria pada tahun 1905. Kedua ibubapanya berbangsa Arab, beliau dilahirkan di dalam sebuah keluarga yang berpegang kuat kepada agama Islam.

Beliau menerima pendidikan awal di sebuah sekolah tradisional atau madrasah di Perancis. Ketika beliau berusia 7 tahun, keluarganya telah diusir oleh penjajah ke Tripoli barat. Beliau menghabiskan zaman persekolahan menengahnya dengan membaca dan dalam masa yang sama belajar Bahasa Arab dari seorang guru yang bernama Abdul Majid.

Semasa masih bersekolah, beliau terpaksa berniaga kerana mahu menampung kekurangan keluarga. Ketika itulah beliau merasai kezaliman penjajah ke atas bangsanya.

Malik berjaya memperolehi biasiswa bagi melanjutkan pelajaran di sebuah sekolah El-Djelis, Costantine selama 2 tahun. Kemudian beliau memperolehi ijazah dalam jurusan Kejuruteraan Elektrik dari sebuah politeknik di Paris. Beliau meneruskan kecemerlangan di dalam bidang akademik apabila berjaya memperolehi ijazah sarjana di dalam bidang yang sama.

Kegiatan Malik di dalam menyebar kesedaran politik telah dikesan oleh pihak penjajah Perancis, akibatnya bapanya yang bekerja dengan kerajaan dipecat dan keluarganya ditekan oleh penjajah. Malah beliau sendiri terpaksa menganggur kerana tidak mendapat pekerjaan akibat ditekan oleh penjajah. Akhirnya beliau berjaya mendapat pekerjaan sebagai wartawan di Harian ‘La Monde’. Hasil penulisan beliau banyak menyentuh mengenai masyarakat Algeria, dunia Arab dan Islam. Dunia penulisan menjadi dunia Malik. Selain menulis di dalam akhbar dan majalah, beliau turut menulis buku. Antara buku beliau yang terkenal adalah al-Zahirah al-Qur’aniyah yang telah berjaya membawa seorang sarjana Perancis memeluk Islam iaitu Dr. Ali Sulaiman Banua.

Kemudian pada tahun 1956, beliau telah berhijrah ke Kaherah,Mesir. Di sana beliau telah menerbitkan makalah bertajuk Al-Najdah al-Sya’b al-Jaza’iriy Yubad. Dengan bantuan seorang rakan bernama Abdul Sabur Syahid, buku-buku tulisan Malik diterjemahkan ke dalam bahasa Arab. Bermula daripada sinilah nama beliau dikenali ramai di negara-negara Arab. Bahkan beliau pernah diberi penghormatan menjadi Pengerusi Muktamar Islam di Kaherah.

Pada tahun 1963, Malik telah pulang ke negara asalnya (Algeria) semasa pemerintahan Huwairiy Bomedin dan dengan reputasinya, beliau telah dilantik ke jawatan Ketua Pengarah Pelajaran Peringkat Tinggi Algeria dan juga menjadi rektor Universiti Algeria.

Beliau dianggap oleh sesetengah pihak antara pemikir Muslim yang tersohor selepas perang dunia kedua, malah menandingi reputasi Muhammad Iqbal. Hasil tulisan beliau banyak menyentuh mengenai keadaan sosial umat Islam. Malik berpendapat kejatuhan kerajaan Al-Muwaheed di utara Afrika pada 1269 telah mengakibatkan tamadun Islam ketandusan idea. Keadaan umat Islam pada hari ini menyedihkan bukan kerana kegagalan Islam tetapi umat Islam dan kerajaan Islam yang meninggalkan ajaran Islam.

Beliau telah menunaikan haji pada tahun 1972 dan tidak sampai setahun kemudian beliau telah meninggal dunia pada usia 68 tahun.

Semoga roh beliau dicucuri rahmat.

HUJJATUL ISLAM - IMAM AL-GHAZALI

HUJJATUL ISLAM - IMAM AL-GHAZALI

Nama sebenarnya ialah Muhammad Bin Muhammad Bin Muhammad Bin Ahmad Al-Ghazali. Beliau lahir di Tusia Khurasan pada tahun 450 Hijrah/1058 Masihi. Ayahnya adalah seorang pemintal benang (al-ghazul) dan menjualnya di pasar Tusi. Oleh kerana ini beliau dinisabkan kepada Ghazali.

Pada permulaannya, beliau mempelajari Fekah di negerinya sendiri dengan Syeikh Ahmad Bin Muhammad Ar-Razikani. Setelah itu barulah beliau mengembara ke berbagai tempat untuk belajar dengan ulama-ulama yang terkenal pada zamannya dan di antaranya kepada Imam Al-Haramain dan setelah itu menjadi orang alim di dalam Mazhab As-Syafie. Al-Ghazali berangkat ke Al-Askar dan disitu beliau diangkat menjadi guru di Institusi Pengajian Tinggi Nizamiah.

Beliau telah mengerjakan haji pada tahun 488H dan setelah itu terus ke Palestin mengunjungi Batul Maqdis dan kemudian ke Damsyik dan menetap di Masjid Umawi di kota tersebut. Di suatu sudut sufat (serambi) masjid itulah Al-Ghazali menyusun kitab Ihya’ Ulumuddin yang terkenal ini.

Setelah puas di dalam pengembaraan pencarian ilmunya, Imam Al-Ghazali kembali ke kampung halamannya Tusia. Maka beliau telah mendirikan sebuah madrasah di samping rumahnya untuk ulama-ulama Fekah dan sebuah pondok untuk kaum sufi. Al-Ghazali membahagikan waktunya untuk membaca Al-Quran, membimbing kaum tasawuf dalam kerohanian, megajar ahli-ahli Fekah, mendirikan solat, zikir dan mengarang. Pembahagian waktu tersebut dijalaninya dengan penuh disiplin dengan mengendalikan nafsunya sehingga dia meninggal dunia pada 14 Jamaddil Akhir 505 Hijrah/1111 Masihi di Tusia.

Semoga Allah merahmati roh beliau, Al-Fatihah.

ILMUAN ISLAM - IMAM NAWAWI

IMAM NAWAWI

Beliau bernama Al-Imam Abu Zakariya Yahya Bin Syaraf Annawawi. Dilahirkan di Nawa, sebuah desa dari wilayah Damaskus (Syam/Palestin) pada tahun 618H.

Pada usia 18 tahun, beliau telah menjadi kebangaan kawan-kawannya kerana memiliki kecerdasan otak yang luar biasa yang dikurniakan Allah s.w.t.

Beliau mendalami ilmu fekah dalam mazhab Syafie dan inilah merupakan sebab utama beliau menjadi imam dari semua imam dalam mazhab Syafie dan sebagai pencatatnya yang terpenting, bahkan orang-orang yang muncul selepas beliau juga selalu mensepakati huraiannya.

Di dalam bidang fekah, beliau telah menyusun beberapa kitab seperti Syarah Muhadzdzab tetapi beliau telah meninggal dunia sebelum dapat menamatkannya. Arraudhah dan Alminhaj. Manakala di dalam bidang hadis antara kitab hasil karangan beliau adalah seperti Syarah Muslim, Al-Adzkar Annawawiyah serta syarah sebahagian dari Sahih Imam al-Bukhari (kitab ini juga tidak sempat ditamatkan). Di dalam bidang Lughah pula beliau telah menyusun kitab Tahdzibul Asma’wal Lughah.

Beliau memiliki keperibadian yang sangat mulia dan merupakan seorang yang sangat zuhud dan sangat kecil perhatiannya kepada dunia. Beliau sentiasa menempuh jalan yang dirintis oleh para salaf shalih. Sementara itu beliau juga telah dilantik sebagai Pengasuh Darul Hadis Ashshalihiyah di Damaskus.

Al-Imam Annawawi radhiallahu’anhu sebelum wafatnya telah berpindah dari Damaskus ke desa kelahirannya di Nawa dan wafat disitu pada tahun 667 H iaitu di dalam usia 48 tahun. Sayangnya beliau tidak meninggalkan seorang putera pun kerana beliau tidak pernah berkahwin sepanjang hayatnya.

Semoga Allah memberikan kerahmatan kepada beliau. Al-Fatihah.

Ilmuan Islam - Ismail Al-Faruqi

ISMAIL AL-FARUQI

Ismail Raji al-Faruqi lahir pada januari 1921 di Jaffa, Palestin. Ayah beliau iaitu Abdul Huda al-Faruqi seorang kadi yang alim. Ismail telah mendapatkan pendidikan awal daripada ayahnya dirumah dan pendidikan Islam di masjid berdekatan. Pada tahun 1936, beliau belajar di French Dominican College Des Freres, Palestin.

Pada tahun 1938 beliau telah berpindah ke Beriut, Lebanon. Beliau telah memperolehi ijazah sarjana muda di Universiti Amerika Beriut pada tahun 1941. Selepas bergelar graduan, beliau bekerja sebagai pendaftar di bawah pemerintahan British di Jerusalem pada tahun1942 dan pada tahun 1945 beliau telah dilantik menjadi Gabenor di Galilee pada usia 24 tahun.

Semasa penaklukan yahudi di Palestin pada tahun 1948, beliau telah berhijrah ke Lebanon dan kemudiannya ke Amerika Syarikat kerana kecewa dengan perpecahan umat Islam yang berlaku di Palestin. Semasa di Amerika Syarikat, beliau telah menyambung pengajiannya di Universiti Indiana, Bloomington dengan mengambil ijazah sarjana dalam bidang falsafah pada tahun 1949. Selepas itu beliau diterima pula menyambung pelajaran ke Universiti Harvard dan memperolehi ijazah sarjana kedua beliau pada tahun 1951.

Berbekalkan pendapatan beliau sebagai pengalih bahasa di American Council of Learned Societies, beliau telah membuka perniagaan sebagai kontraktor bangunan. Namun beliau akhirnya kembali semula ke dunia akademik. Beliau menggunakan tesis sarjana beliau di Universiti Harvard bagi memperoleh ijazah doktor falsafah di Universiti Indiana pada tahun 1952 dalam bidang falsafah barat.

Pada tahun 1954, Ismail dan isterinya telah berpindah ke Mesir bagi mendalami pengajian Islam di Universiti al-Azhar, Mesir di mana beliau memperoleh ijazah doktor falsafah keduanya pada tahun 1958. Dengan pengetahuan di dalam bidang Islam dan barat, beliau telah ditawarkan jawatan sebagai penyelidik di Institut Pemikiran Islam, Universiti McGill, Montreal pada tahun 1958.

Beliau juga pernah mengajar di Institut Penyelidikan Islam, Karachi, Pakistan dari tahun 1961 hingga ke tahun 1963 dan selepas itu di Institut Pengajian Tinggi Arab, Universiti Mesir. Beliau juga telah telah dikurniakan gelaran Profesor Madya pada tahun 1964 di Universiti Syracuse. Beliau juga pernah bekerja secara kontrak di Universiti Chicago sebagai profesor pelawat dan mengajar di dalam bidang sejarah agama.

Ismail al-Faruqi mengabdikan dirinya kepada dunia akademik sebagai Profesor di Universiti Temple di mana beliau telah mengasaskan program pengajian Islam di sana pada tahun 1968 sehingga beliau meninggal dunia. Beliau amat terkenal sebagai seorang ahli falsafah dalam bidang perbandingan agama.

Sepanjang penglibatannya di dalam dunia akademik, Ismail al-Faruqi telah menulis lebih daripada 100 artikel di dalam jurnal dan majalah di samping 25 buah buku. Antara buku beliau yang mahsyur ialah Christian Ethics : A Historical and Systematic Analysis of its Dominant Ideas dan Trialogue of The Abrahamic Faiths. Beliau juga turut menjadi ahli sidang redaksi kepada tujuh jurnal terkemuka dunia.

Dalam pada itu, beliau juga telah menubuhkan Islamic Studies Group of the American Academy of Religion yang dipengerusikannya selama 10 tahun. Beliau juga adalah naib presiden kolokium keamanan antara agama dan presiden kolej Islam Amerika, di Chicago. Beliau turut memimpin Pertubuhan Mahasiswa Muslim dan Pertubuhan Ilmuan Sosial Muslim serta Islamic Assembly of North America.

Pada tahun 1970-an, Ismail al-Faruqi telah menjadi jurubicara Muslim yang utama didalam dialog antara agama. Beliau telah bergiat secara aktif di dalam mengetengahkan prinsip serta dasar Islam secara Ilmiah dalam perbincangan dan perdebatan antara agama.

Beliau adalah antara yang paling awal mengusulkan idea Islamisasi Ilmu Pengetahuan dan salah seorang pengasas kepada International Institute of Islamic Thought yang bertujuan bagi mengislamisasi disiplin ilmu kontemporari melalui seminar dan penerbitan. Beliau juga adalah perintis dalam pengembangan pengajian Islam di Amerika. Usaha beliau banyak tertumpu kepada menggabung jalin pandangan dunia Islam dengan kaedah sanitifik terutamanya bidang sains sosial dan kemanusiaan. Pemikiran beliau banyak dipengaruhi oleh pemikiran Muhammad Abduh dan Muhammad Iqbal.

Ismail al-Faruqi meninggal dunia akibat serangan seseorang di rumahnya di Pennsylvania pada 24hb Mei 1986. Beliau dan isteri meninggal dunia akibat tikaman penyerang tersebut dan menurut laporan beliau adalah mangsa kepada kes pecah rumah. Namun sesetengah pihak menganggap, ia adalah satu pembunuhan yang dirancang. Semoga Allah merahmati beliau dan isterinya.

ZAINAB AL-GHAZALI

ZAINAB AL-GHAZALI

Zainab al-Ghazali adalah seorang wanita yang memperjuangkan hak-hak Islam. Beliau dilahirkan pada 1917 di Buhaira, Mesir. Beliau adalah dari keturunan Khalifah Umar al-Khattab dan Hasan bin Ali bin Abi Talib. Bapanya seorang guru agama dan peniaga kapas serta lulusan Universiti al-Azhar.

Zainab adalah seorang yang berjiwa kental dan berani di dalam memperjuangkan agama Islam. Semasa beliau masih remaja iaitu pada tahun 1936, beliau telah menyertai Kesatuan Wanita Mesir. Namun beliau telah keluar daripada kesatuan itu dan menubuhkan Jamaah Wanita Muslimah. Penubuhan Jamaah Wanita Muslimah adalah bagi menguruskan segala perkara yang berkaitan dengan aktiviti wanita berlandaskan ajaran Islam.

Pada tahun 1928, Hasan al-Banna bertemu dengan Zainab untuk menjadi penggerak kepada sayap wanita bagi pertubuhan Ikhwanul Muslimin. Imam Hasan al-Banna mahu supaya Jamaah Wanita Muslimah bergabung dengan Ikhwanul Muslimin. Namun Zainab menolak pelawaan itu tetapi bersetuju untuk memberikan kerjasama apabila diperlukan.

Selepas daripada itu Zainab telah berbaiah dengan Imam Hasan al-Banna pada tahun 1948 dan pada tahun 1949, Zainab menyokong dan memperjuangkan agama Islam bersama-sama dengan Imam Hasan al-Banna. Pada 12hb Februari 1949, Imam Hasan al-Banna telah syahid kerana mati ditembak.

Peristiwa kematian Imam Hasan al-Banna tidak memetahkan semangat Zainab didalam memperjuangkan daulah Islam. Bersama-sama dengan pemimpin Ikhwanul Muslimin yang baru iaitu Hasan al-Hudhaibi, Zainab menunaikan baiah yang pernah dibuat semasa Imam Hasan al-Banna masih hidup. Perjuangan beliau bersama-sama dengan Ikhwanul Muslimin telah ditentang oleh pemerintah pada masa tersebut iaitu Jamal Abdul Naseer. Kisah penderitaan hidupnya semasa pemerintahan Jamal Abdul Naseer ada tertulis didalam kitab Hari-Hari Dalam Hidupku.

Zainab telah ditangkap dan dipenjarakan pada tahun 1965 apabila kerajaan Mesir berasa curiga pada pertubuhan Ikhwanul Muslimin. Jamaah Wanita Muslimah telah dibubarkan dan pada tahun 1966 Zainab telah dibicarakan dan dihukum penjara seumur hidup dengan melakukan kerja-kerja berat.

Pada tahun 1967, kerajaan Mesir telah tewas kepada Israel dan sekutunya di dalam peperangan tiga serangkai. Pada tahun 1971, hukuman ke atas Zainab telah dibatalkan dan beliau dibebaskan dari penjara oleh pemerintah yang baru iaitu Anwar Sadat apabila Jamal Abdul Naseer meninggal dunia.

Zainab merupakan seorang yang mempunyai bakat di dalam bidang penulisan. Beliau banyak menulis di dalam majalah al-Da’wa dan merupakan seorang editor bagi sebuah ruangan berkaitan pembangunan rumah tangga Muslim di dalam majalah tersebut.

Di dalam satu temuramah pada tahun 1981, beliau telah berkata; “Islam menyediakan segala-galanya untuk lelaki dan perempuan. Islam memberikan wanita semuanya iaitu kebebasan, hak dalam ekonomi, politik, sosial, hak awam dan hak persendirian. Islam memberikan hak-hak wanita dalam keluarga lebih dari persatuan atau agama lain. Wanita boleh berkata perihal kebebasan wanita dalam masyarakat kritian, yahudi dan juga masyarakat pagan, tetapi di dalam Islam adalah satu kesilapan besar untuk berkata perihal kebebasan wanita. Wanita Muslim perlu mempelajari Islam supaya mereka tahu Islam memberikan mereka semua hak-hak mereka”.

Antara karya beliau yang terkenal adalah sebuah buku yang bertajuk Return of The Pharaoh. Buku tersebut telah diharamkan oleh kerajaan Mesir kerana isi kandungannya ditujukan khas kepada presiden Mesir pada masa tersebut.

Zainab al-Ghazali telah menghembuskan nafasnya yang terakhir pada hari Rabu, 3 Ogos 2005 semasa umurnya 88 tahun. Semoga Allah merahmati roh beliau.

Ilmuan Islam - Abu A'la al-Maududi

Abu A’la al-Maududi

Nama sebenar beliau adalah Abu A’la al- Maududi. Beliau dilahirkan pada 25hb September 1903 di Aurangabad yang terletak di wilayah Hyderabad. Beliau adalah daripada keturunan perawi hadis yang digelar Maudud. Sejak dari kecil lagi beliau telah bergiat aktif dalam gerakan Islam di India. Malah beliau sendiri datang ke India bersama rombongan tentera Muhammad al-Qasim ath-Thaqafi.

Abu A’la al-Maududi telah mendapat pendidikan awal di rumahnya. Ayahnya bernama Ahmad Hasan yang mengajar anak-anaknya dirumah. Mereka di ajar membaca dan menulis. Antara bahasa yang diajar oleh bapanya adalah bahasa Arab, Parsi dan Urdu. Abu A’la al-Maududi fasih berbahasa Arab pada usia muda. Pada usia 14 tahun, beliau berjaya menterjemahkan al-Mirat al-Jadidah yang ditulis oleh Qasim Amin daripada bahasa Arab ke bahasa Urdu.

Semasa beliau berusia 11 tahun, beliau telah belajat secara formal di sekolah yang terdapat di Aurangabad. Beliau mula belajar mata pelajaran sains sejak sekolah. Lima tahun kemudian beliau terpaksa berhenti sekolah kerana bapanya meninggal dunia. Pada usia 16 tahun, beliau lebih berminat menceburkan diri dalam politik. Beliau mula berjinak-jinak dalam bidang penulisan esei. Penulisan eseinya itu menjurus kepada memuji kehebatan Mahatma Ghandi dan Madan Muhan Malaviya. Kemudia pada tahun 1918 beliau berhijrah ke Binjur dan mula bekerja sebagai wartawan.

Abu A’la al-Maududi menceburkan diri dalam bidang kewartawanan. Beliau menjadi wartawan dan editor akhbar Jabal Nur, Delhi, Hyderabad. Pada tahun 1938 beliau berhijrah ke Punjab. Tujuan sebenar beliau berpindah ke Punjab adalah mahu memimpin Dar al-Islam dan membangunkan komuniti Islam di India. Namun minatnya yang mendalam dalam bidang politik menyebabkan beliau tidak dapat meneruskan aktivitinya di Dar al-Islam.

Pada tahun 1939, beliau bergiat aktif dalam politik di Lahore. Kesempatan beliau berada di Lahore digunakan dengan mengajar Pengajian Islam di Sekolah Tinggi Islamiyah. Pada Ogos 1941 beliau bersama-sama 75 orang pengikutnya telah menubuhkan al-Jama’ah al-Islamiyyah. Bermula dari situ beliau lebih aktif dengan politik apabila beliau dilantik menjadi ketua pemimpin al-Jama’ah al-Islamiyyah.

Penglibatannya di dalam bidang politik banyak membantu dirinya mengembangkan lagi bakat penulisannya. Karya-karyanya banyak mengutarakan pandangannya pada soal Islam, masyarakat, ekonomi dan politik. Beliau banyak mengarang buku dalam lapangan pemikiran Islam.

Pemikirannya hampir sama dengan pemikiran imam Hasan al-Banna dan Sayyid Qutb. Antara karyanya yang terkenal adalah ar-Riba wal Hijab, Dauru Syabab al-Muslim, al-Usus al-Islami dan al-Mustolahat al-Arba’ah. Karyanya yang bertajuk Tafhim al-Quran adalah mengenai terjemahan dan ulasan ayat-ayat al-Quran. Karya itu ditulis dalam bahasa Urdu dan menjadi sumber bacaan pada kalangan sarjana Islam.

Abu A’la al-Maududi banyak memainkan peranan dalam pembentukan al-Jama’ah al-Islamiyyah. Beliau sangat petah berhujah. Bahkan pihak musuh Islam terpaksa akur dengan pendiriannya yang tegas. Beliau pernah beberapa kali dipenjarakan. Pada tahun 1953 beliau pernah dijatuhkan hukuman mati kerana dituduh menghasut. Peristiwa itu menggegarkan negara, namun pada tahun 1955 mahkamah agung menetapkan supaya tuduhan itu dibatalkan apabila mendapat campur tangan daripada para ulama.

Abu A’la al-Maududi akhirnya meletakkan jawatannya sebagai ketua pemimpin al’Jama’ah al-Islamiyyah. Beliau memegang jawatan itu dari tahun 1941 hingga 1972. Jawatan tersebut kemudiannya diserahkan kepada Tufail Muhammad pada tahun 1972. Sejak itu, Abu A’la al-Maududi banyak menghabiskan masanya dengan berkarya. Beliau menghembuskan nafasnya yang terakhir pada 22hb September 1979. Semoga Allah merahmati beliau.

Ilmuan Islam - SA'ID HAWWA

SA’ID HAWWA

Said Hawwa atau nama penuh beliau, Sa’id Muhammad Daib Hawwa adalah seorang ulama dan salah seorang tokoh pergerakkan Ikhwanul Muslimin. Beliau dilahirkan di kota Hamah, Syria pada tahun 1935 di dalam sebuah keluarga yang serba kekurangan. Ibunya telah meninggal dunia pada ketika usianya baru dua tahun. Beliau dibesarkan oleh ayahnya iaitu seorang aktivis yang menentang penjajahan Perancis.

Beliau melibatkan diri dengan Ikhwanul Muslimin sejak tahun 1952 ketika beliau masih di sekolah menengah. Pada tahun 1963, beliau berjaya menamatkan pengajian ijazah sarjana muda dari Universiti Syria.

Beliau telah merantau ke serata dunia bagi menyebarkan dakwah sehingga ke Iraq, Jordan, Mesir dan Arab Saudi. Malah beliau juga pernah menjejakkan kaki ke Jerman dan Amerika. Beliau turut berpidato semasa Revolusi Hamah pada tahun 1964 dan turut berperanan menganjurkan demonstrasi bagi membantah undang-undang Syria pada tahun 1973.

Beliau kembali ke Syria pada tahun 1973 , dimana ketika beliau sedang mengajar beliau telah ditangkap oleh pemerintah dan dipenjarakan selama lima tahun hingga tahun 1978. Semasa di dalam penjara, beliau sempat menulis tafsir Quran yang dinamakan Al-Asas fi At-Tafsir sebanyak sebelas jilid. Said Hawwa telah menghasilkan banyak buku berkaitan gerakan Islam. Tulisan beliau menjadi rujukan kaum Muslimin di seluruh dunia. Antara karya agung beliau ialah Jundullah Thaqafatan Wa Akhlaqan dan Tarbiyatun ar-Ruhiyah.

Said Hawwa bergiat secara aktif di dalam pertubuhan Ikhwanul Muslimin, baik diperingkat nasional mahupun antarabangsa. Beliau lebih dikenali kerana sumbangan beliau di dalam bidang pendidikan. Selaku seorang pendidik yang tersohor, kuliah-kuliah beliau sering mendapat sambutan yang hangat.

Said Hawwa disegani oleh para ulama yang sezaman dengannya kerana kezuhudan dan kewarakkan beliau. Ustaz Zuhair asy-Syawisy dalam tulisannya mengenai Said Hawwa melalui harian al-Liwa’ menggambarkan beliau sebagai seorang yang hidup serba sederhana. Menurut Zuhair, walaupun status beliau sebagai seorang yang dihormati masyarakat, rumah Said Hawwa tidak berperabot dan pakaian beliau diperbuat daripada kain kasar.

Sikap toleransi dan zuhud beliau juga ditonjolkan pada penerbit-penerbit buku beliau. Walaupun buku-buku beliau diulang cetak tanpa meminta izinnya, beliau tidak pernah mempersoalkan berkenaan bayaran.

Said Hawwa telah diserang penyakit angin ahmar pada tahun 1987 sehingga menyebabkan sebahagian daripada badannya lumpuh. Di samping itu juga beliau telah diuji dengan penyakit-penyakit lain sehingga terpaksa mengasingkan diri daripada orang ramai. Pada disember 1988, beliau telah dimasukkan ke hospital dan pada tanggal 9 Mac 1989, Sa’id Hawwa telah kembali menghadap Allah di Hospital Islam Amman, Jordan. Semoga Allah merahmati roh beliau.

Ilmuan Islam - Biografi Ringkas Sayyid Qutb

SAYYID QUTB

Sayyid Qutb dilahirkan pada 9hb Oktober 1906. Nama penuh beliau ialah Sayyid Qutb Ibrahim Hussain Shazali. Beliau berasal dari perkampungan Musha yang terletak di selatan Mesir. Bapa beliau bernama Haji Qutb Ibrahim, manakala ibunya bernama Fatimah binti Husain Uthman. Beliau mempunyai empat orang adik-beradik.

Ayah beliau seorang yang berada dan terhormat di kawasan tempat tinggalnya. Malah ayahnya adalah pemimpin masyarakat dan mempunyai perniagaan di ladangnya sendiri. Ayahnya juga kuat berpegang teguh kepada agama di samping memiliki sifat-sifat yang mulia.

Ibu beliau pula berasal daripada keluarga yang baik dan mulia. Keluarga ibunya terdiri daripada golongan yang kaya dan disegani dalam masyarakatnya. Sayyid Qutb mendapat pendidikan awal agama daripada kedua-dua ibubapanya malah ibunya juga merupakan pengajar Al-Quran kepada jiran-jirannya.

Sayyid Qutb mendapat pendidikan rasmi di sekolah rendah yang terletak dikampungnya bermula tahun 1912. Kerana kepandaian Sayyid Qutb dalam pelajaran, tempoh pendidikan Sayyid Qutb dipendekkan daripada lima tahun kepada empat tahun. Guru-gurunya juga mengakui kecerdikkan Sayyid Qutb, buktinya beliau telah berjaya menghafal keseluruhan Al-Quran dalam tempoh dua tahun pada usia 10 tahun.

Beliau bersekolah menengah di Sekolah Latihan Perguruan Rendah Abdul Aziz , Kaherah. Setelah tamat pengajian, Sayyid Qutb menjadi guru sekolah rendah bagi menyara keluarganya. Pada tahun 1929, Sayyid Qutb melanjutkan pelajaran di Kolej Dar al-Ulum.

Di sana, beliau telah berjaya mendapat ijazah Sarjana Muda Sastera dan Diploma Pendidikan pada tahun 1933. Pada waktu itu beliau berusia 27 tahun. Kemudian, beliau ditawarkan menjadi guru di Kolej Dar al-Ulum. Beliau mengajar selama enam tahun di sana dan pernah bertugas di Bani Suif, Dimyat, Kaherah dan Helwan.

Pada tahun 1948, beliau telah dihantar ke Amerika oleh Kementerian Pendidikan Mesir bagi mengkaji sistem pendidikan Barat. Di sana beliau mendapat ijazah sarjana dari Universiti Northern Colorado dalam bidang pendidikan.

Keadaan kesempitan hidup semasa di Kaherah telah mendorong beliau terlibat di dalam bidang penulisan. Beliau telah berkenalan dengan Abbas Mahmud ‘Aqqad yang menghargai bakat penulisan yang beliau miliki semasa beliau tinggal dengan bapa saudaranya.

Pada tahun 1940-an, beliau meletakkan jawatan sebagai guru apabila mendapat tawaran sebagai pegawai Penyelia Umum di Bahagian Kebudayaan di Kementerian Pendidikan dan selepas itu dilantik menjadi Nazir sekolah-sekolah rendah. Beliau telah meletakkan jawatan di dalam kerajaan pada tahun 1951 apabila semua pandangan dalam penulisannya telah ditolak oleh mereka dan beliau mula bergiat aktif di dalam bidang penulisan.

Antara hasil penulisan beliau yang terkenal adalah rencana yang dibukukan yang bertajuk al-Taswir al-Fanni fi al-Quran, Masyahid al-Qiyamah fi al-Quran dan al-‘Adalah al-Ijtima’iyyah fi al-Islam semasa beliau di Amerika. Beliau juga menyatakan keadilan yang diimpikan oleh manusia hanya tercapai melalui pemerintahan Islam serta memperjuangkan nasib kaum tani di dalam bukunya yang bertajuk al-Tifl min al-Qaryah.

Sekembalinya beliau dari Amerika pada tahun 1950, beliau telah melibatkan diri di dalam Ikhwanul Muslimin yang di asaskan oleh Hassan Al-Banna. Malah selepas pembunuhan Imam Hassan Al-Banna beliau telah menjadi tonggak utama kepada pertubuhan ini. Pada tahun 1954, beliau telah ditangkap sebanyak dua kali oleh pemerintahan Jamal Abdul Naseer atas alasan menentang kerajaan.

Beliau juga telah dijatuhkan hukuman penjara selama 15 tahun pada Julai 1955 di Penjara Jarah, Mesir. Semasa di dalam penjara beliau berserta ribuan ahli Ikhwanul Muslimin telah diseksa. Semasa di dalam penjara beliau menerbitkan lagi dua buah buku iaitu Hadha al-Din dan Al-Mustaqbal Li-Hadha al-Din. Selepas menjalani hukuman penjara selama 10 tahun, beliau telah dibebaskan hasil dari campu tangan Presiden Iraq iaitu Abdul Salam Arif.

Selepas beliau bibebaskan, beliau telah menerbitkan sebuah lagi bukunya yang terkenal iaitu Maalim fi al-Tariq (Petunjuk sepanjang zaman) dan Fi Zilalil Quran ( Dibawah naungan Quran ). Lapan bulan kemudian beliau telah ditangkap semula. Sayyid Qutb bersama dengan dua orang ahli Ikhwanul Muslimin telah dijatuhkan hukuman gantung yang dilaksanakan pada 29hb Ogos 1966. Selepas beliau meninggal, usaha beliau didalam bidang penulisan dakwah diteruskan oleh adiknya Muhammad Qutb. Semoga Allah merahmati roh beliau.

Ilmuan Islam - Biografi Ringkas Hassan Al-Banna

HASSAN AL-BANNA

Hassan Al-Banna dilahirkan pada oktober 1906 di perkampungan al-Mahmudiya yang terletak di daerah al-Bahriyyah, Iskandariah, Mesir. Bapanya bernama Sheikh Ahmad ibn Abd al-Rahman al-Banna. Bapanya adalah seorang ulama, guru, imam dan penulis beberapa buah kitab hadis dan feqah perundangan Islam. Bapa beliau seorang yang terpelajar dan lulusan Universiti al-Azhar Mesir.

Bagi menyara kehidupan keluarga, bapanya bekerja sebagai tukang pembaik jam di tempat tinggalnya. Di dalam kalangan penduduk kampung, bapanya dihormati kerana dia seorang yang bersopan santun, merendah diri, pemurah dan berperibadi tinggi. Bapanya juga mengajar ilmu-ilmu agama kepada penduduk setempat yang berminat. Kehidupan mereka sekeluarga hanya sederhana.

Hassan al-Banna adalah anak sulung daripada lima orang adik-beradik. Beliau sering mengikut bapanya membuat perbincangan mengenai hal-hal agama. Keadaan ini menyebabkan Hassan al-Banna terikut-ikut dan mewarisi pemikiran dan perwatakan bapanya itu.

Sejak dari bangku sekolah lagi bakat kepimpinan beliau telah terserlah dan beliau telah dilantik menjadi pemimpin Badan Latihan Akhlak dan Jemaah al-Suluka al-Akhlaqi di sekolahnya. Hasil didikan bapanya, beliau telah berjaya menghafaz Quran dan seterusnya memasuki Pusat Latihan Perguruan dan menjadi pelajar cemerlang serta sering mendapat tempat pertama di dalam peperiksaan.

Kepintarannya itu menyebabkan Hassan al-Banna telah berjaya melanjutkan pelajarannya ke Darul Ulum di Kaherah pada umur 17 tahun. Pada masa itu, keadaan politik di Kaherah sedang bergolak. Fahaman secular yang disebarkan oleh Kamal Atartuk menentang aliran Islam di sana. Pada masa itu fahaman sekular berleluasa di sana bertujuan bagi melemahkan pengaruh Islam.

Keadaan ini telah menarik minat Hassan al-Banna terlibat dengan pertubuhan Jamaiatul Makram al-Akhlaq. Pertubuhan ini giat mengadakan ceramah-ceramah Islam bagi menghapuskan fahaman sekular yang mula menyusup masuk ke dalam pemikiran umat Islam pada waktu itu.

Semasa beliau berumur 23 tahun, beliau bekerja sebagai guru bahasa Arab di salah sebuah sekolah di Bandar Ismailiyah selama 19 tahun. Pada tahun 1946, beliau meletakkan jawatan sebagai guru dan mula bergiat sepenuh masa dalam dakwah bersama-sama dengan rakan-rakannya di dalam Ikhwanul Muslimin.


Ikhwanul Muslimin berkembang dengan 3 peringkat iaitu peringkat pertama dengan ceramah dan juga kerja-kerja kebajikan. Peringkat kedua ialah dengan pembentukan keperibadian Islam sejati di kalangan ahli dan yang ketiga ialah melaksanakan cita-cita perjuangan mereka.

Selepas perang dunia kedua pertubuhan Ikhwanul Muslimin telah bertanding di dalam pilihanraya Mesir dan mempunyai ahli seramai setengah juta orang. Kerja kebajikan yang dilaksanakan oleh Hassan al-Banna telah mendapat pengiktirafan dan pujian daripada kerajaan British pada masa itu, tetapi pengaruh masyarakat dan pengiktirafan daripada kerajaan British kepada Ikhwanul Muslimin telah merungsingkan Kerajaan Mesir pada masa itu.

Pada tahun 1948, Noqrashi Pasha telah membuat tuduhan bahawa pertubuhan Ikhwanul Muslimin bercita-cita ingin menjatuhkan kerajaan Mesir pada waktu itu. Peristiwa itu telah menyebabkan semua cawangan Ikhwanul Muslimin telah ditutup, ahli-ahlinya ramai yang telah di tangkap, diseksa dan ada yang dibunuh. Kemuncak kepada peristiwa ini ialah pembunuhan perdana menteri Mesir di mana pertubuhan Ikhwanul Muslimin telah dituduh sebagai dalang kepada pembunuhan ini.

Pada 12hb Februari 1949, iaitu disekitar jam 5.00 petang, kerajaan Mesir telah menjemput Hassan al-Banna bertujuan bagi berbincang perihal krisis yang mereka hadapi. Hassan al-Banna telah di jemput ke pejabat Jam’iyyah al-Syubban al-Muslimin. Hassan al-Banna datang bersama-sama dengan iparnya iaitu Abdul Karim Mansur.

Jemputan itu sebenarnya adalah taktik kotor yang digunakan oleh pihak kerajaan Mesir. Menteri Zaki Ali Basya yang sepatutnya hadir berbincang dengan Hassan al-Banna tidak muncul-muncul. Semasa beliau dan iparnya mahu pulang dengan menaiki teksi, mereka telah ditembak oleh dua orang lelaki yang tidak dikenali. Akhirnya Hassan al-Banna telah menghembuskan nafasnya yang terakhir pada jam 12.50 malam selepas mengalami pendarahan yang teruk pada usia 43 tahun. Semoga Allah merahmati roh beliau.

Ilmuan Islam - Sheikh Idris Al-Marbawi

MOHD IDRIS AL-MARBAWI

Nama sebenar beliau ialah Mohd Idris bin Abdul Rauf al-Marbawi atau lebih dikenali dengan panggilan Sheikh Idris Al-Marbawi, seorang ulama tersohor di Nusantara, Mesir dan Mekah. Beliau amat terkenal dengan kefahamannya di dalam bidang bahasa Arab, Ilmu Hadis, Ilmu Tafsir dan Ilmu Fekah.

Sheikh Idris dilahirkan pada tahun 1893 di Mekah. Keluarganya berpindah dan pulang semula ke Malaysia pada tahun 1913 iaitu pada usia 20 tahun. Ketika beliau berusia 10 tahun, beliau telah berjaya menghafal 17 juzuk Al-Quran dan beberapa buah kitab. Beliau memiliki ketajaman fikiran dan tergolong di dalam golongan manusia yang cerdik pandai dan fakih tentang agama Islam.

Sheikh Idris mendapat pendidikan secara formal di Sekolah Melayu Lubuk Merbau, Perak. Beliau juga belajar di beberapa buah sekolah pondok seperti sekolah pondok Sheikh Wan Muhammad di Bukit Chandan, Kuala Kangsar, Pondok Tuan Hussain Al-Masudi di Kedah, Pondok Sheikh Ahmad Fatani di Bukit Mertajam dan Pondok Tok Kenali di Kelantan.

Selepas beliau menamatkan pengajiannya di beberapa buah sekolah pondok, beliau telah ditawarkan berkerja sebagai guru agama di salah sebuah pondok di Perak. Pada waktu itu juga beliau berkahwin dengan gadis pilihannya. Kemudian pada tahun 1924, beliau telah melanjutkan pelajaran ke Universiti al-Azhar di Mesir. Kepandaian dan kebijaksanaan beliau terserlah di sana apabila beliau seringkali mendapat pencapaian tertinggi dari pihak Universiti.

Semasa beliau berada di Universiti al-Azhar, beliau melihat masalah dalam kalangan para pelajar melayu adalah sukar memahami dan bertutur di dalam bahasa Arab. Beliau bersama-sama dengan lima sahabatnya cuba menyusun sebuah kamu Arab-Melayu, tetapi di pertengahan jalan sahabat-sahabatnya telah menarik diri. Walaubagaimana pun ianya tidak melemahkan semangat Sheikh Idris untuk menyiapkan kamus ini dan terbukti beliau telah berjaya menerbitkan sebuah kamus Arab-Melayu pada tahun 1927 dengan judul Qamus al-Marbawi. Kamus tersebut telah mendapat sambutan ramai sehinggakan penerbitnya terpaksa mengulang cetak berpuluh-puluh kali dan sehingga sekarang kamus beliau tetap menjadi rujukan.

Setelah itu beliau telah terlibat secara aktif di dalam bidang penulisan dan telah menghasilkan katya-karya ilmiah yang agung. Antara karya beliau yang memberikan sumbangan penting dalam pengajian hadis di Malaysia adalah kitab Bahru Mazi ( Lautan Madu ). Kitab ini adalah ringkasan kepada sunan at-Tirmizi. Kitab ini menghuraikan hadis dalam bentuk fekah, tasawuf,akidah dan muamalat. Kitab ini menggunakan tulisan jawi terbesar dan ia antara kitab terawal diterbitkan oleh orang Melayu dan sehingga kini kitab beliau telah dijadikan rujukan oleh para ustaz bagi menyampaikan kuliah-kuliah agama dan di antara mereka yang menggunakan kitab ini ialah Ustaz Dato’ Shamsuri Ahmad.

Antara kitab-kitab lain yang telah diterjemahkan kedalam bajasa Melayu oleh beliau adalah kitab Bulugh al-Maram. Kitab ini adalah karya seorang tokoh hadis yang bernama Ibn Hajar al-Asqalany. Selain itu beliau juga terlibat di dalam menghasilkan tafsir Surah Yassin, Tafsir al-Quran al-Marbawi, Tafsir Juz Amma, Tafsir Al-Fatihah, Tafsir al-Quran Nur al-Yakin, Terjemahan Tafsir Fath al-Qadir dan Quran Bergantung Makna.

Beliau juga turut menulis di dalam bidang Fekah, akidah dan falsafah. Antara karya beliau yang terkenal adalah kitab Nizam al-Hayah, kitab pati Hukum-hukum Ibadah, Kitab usul Islam pada membicarakan mengambil air sembahyang, ensiklopedia Kamus segala Ilmu, Punca Agama, Perbendaharaan Ilmu dan banyak lagi.

Jasa beliau di dalam bidang agama dan persuratan Arab-Melayu telah diiktiraf oleh Universiti Kebangsaan Malaysia di mana beliau telah di anugerahkan ijazah kehormat Doktor Persuratan oleh Universiti Kebangsaan Malaysia pada 05hb Julai 1980 dan dianugerahkan sebagai tokoh Maal Hijrah pada 01 Muharam 1408 Hijrah.

Sumbangan beliau yang tidak terbilang ini menyebabkan nama beliau telah dikenang sehingga ke hari ini. Nama beliau juga telah diabadikan pada sebuah kolej yang berada di Universiti Kebangsaan Malaysia. Kolej itu diberi nama Kolej Idris al-Marbawi. Sekolah pertama tempat beliau belajar dahulu juga menggunakan nama beliau iaitu Sekolah Kebangsaan Sheikh Idris al-Marbawi.

Beliau telah meninggal dunia pada 13hb Oktober 1989 di Hospital Besar Ipoh pada usia 96 tahun dan jenazahnya dikebumikan di Kampung Lubuk Merbau, Perak. Semoga Allah merahmati roh beliau.

Biografi Ringkas Sheikh Ahmad Deedat

AHMAD HUSSEIN DEEDAT

Ahmad Hussein Deedat dilahirkan pada 01hb Julai 1918 di Surat, India. Beliau lahir di dalam sebuah keluarga yang miskin. Pada tahun 1927, beliau berasal dari keluarga yang miskin. Beliau telah berhijrah ke Afrika Selatan pada tahun 1927 iaitu pada ketika berusia 9 tahun untuk tinggal bersama-sama ayahnya.

Di sebabkan oleh masalah kemisikinan beliau tidak mampu mendapatkan pendidikan formal sebagaimana kanak-kanak yang lain. Pada usia sembilan tahun, beliau mula belajar bahasa inggeris secara formal dan berjaya menjadi pelajar yang cemerlang dalam bidang akademik.

Oleh kerana kesempitan hidup, beliau terpaksa bekerja pada usia 16 tahun di sebuah kedai yang menjual buku-buku agama dan pada tahun 1936 berlakulah satu peristiwa yang mengubah kehidupannya dimana sekumpulan pelatih missionary kristian menghinanya kerana beragama Islam.

Penghinaan yang dilontarkan kepadanya menjadikan beliau bertambah bersemangat untuk berdebat jika bertemu lagi dengan mereka pada masa hadapan. Dengan izin Allah beliau telah menemui sebuah buku yang bertajuk Izharal-Haq yang menerangkan teknik-teknik yang digunakan oleh orang Islam India bagi menghadapi missionary kristian di India.

Buku tersebut telah menjadi inspirasi kepada beliau untuk berhadapan dengan misionari Kristian yang datang ke tempat beliau bekerja. Daripada buku inilah beliau mempelajari teknik berdebat dan seterusnya beliau telah membeli kitab injil kristian dan mengkaji isi kandungannya. Usaha gigih dan ikhlas beliau ini telah berjaya mematahkan setiap hujah oleh para pelatih misionari kristian.

Lama-kelamaan beliau bukan sahaja berjaya berdebat dengan para pelatih, bahkan misionari dan paderi juga berasa bimbang dan digeruni dengan kebolehan berdebat dan pengetahuan beliau mengenai kristian.

Pada tahun 1942 iaitu pada ketika beliau berusia 24 tahun, beliau telah mula bersyarah kepada orang ramai dimana mereka yang mendengar ceramahnya hingga ribuan orang dan semenjak itu beliau telah menghadiri ribuan majlis di seluruh dunia di dalam menyampaikan ceramahnya.

Sebagai seorang sarjana dalam bidang perbandingan agama, beliau bukan sahaja menyampaikan ceramah-ceramah umum, malah beliau juga telah mengajar kelas yang mengkaji kandungan kitab injil. Di samping itu beliau juga telah menulis buku di dalam pekbagai topik dan buku beliau yang terkenal adalah “The Choice”.

Deedat dan beberapa rakannya telah menubuhkan Islamic Propagation Center International bagi tujuan dakwah dan di atas sumbangan beliau ini, beliau telah dikurniakan Anugerah King Faisal pada tahun 1986 iaitu pada ketika beliau berumur 68 tahun.

Pada bulan Mei 1996 beliau telah menderita penyakit lumpuh selama 9 tahun setelah mengalami serangan strok dan telah meninggal dunia pada bulan Ogos 2005 ketika berumur 78 tahun di rumahnya di Verulam, Afrika Selatan. Semoga Allah merahmati roh beliau, Amin.

Biografi Ringkas Abu Hurairah r.a

Biografi Ringkas Abu Hurairah r.a

Abu Hurairah r.a merupakan salah seorang sahabat yang banyak menghafal hadis, beliau telah dikurniakan dengan daya ingatan yang kuat. Abu Hurairah berasal daripada kabilah al-Dusi, iaitu satu suku kaum yang tinggal di Yaman. Beliau juga merupakan seorang anak yang telah kehilangan bapanya semenjak beliau kecil.

Ketika dilahirkan beliau telah diberi nama Abdusy Syams iaitu hamba matahari, ini adalah kerana kaumnya merupakan mereka yang menyembah matahari. Apabila beliau memeluk Islam, Rasulullah s.a.w telah menukar nama beliau kepada Abdur Rahman Bin Sakhr. Beliau telah pergi ke Madinah bersama-sama dengan Tufail Bin Amru pada tahun ke 7 Hijrah bagi bertemu dengan Rasulullah s.a.w untuk menyatakan keislamannya.

Walaubagaimana pun beliau lebih dikenali dengan nama Abu Hurairah, ini adalah kerana sifat beliau yang menyayangi kucing. Pernah diriwayatkan pada suatu masa Rasulullah s.a.w ternampak ada sesuatu yang bergerak-gerak di dalam lengan baju Abu Hurairah, lalu Baginda bertanya kepadanya apakah yang bergerak-gerak di dalam lengan bajunya, rupa-rupanya terdapat anak kucing di dalam lengan bajunya. Sejak dari peristiwa tersebutlah beliau mendapat gelaran Abu Hurairah iaitu bapa kucing.

Semasa permulaan Islamnya, beliau telah menghadapi ujian dari Allah s.w.t dimana ibu yang dikasihinya masih kekal di dalam kepercayaan lamanya malah menghina dan mencaci Rasulullah s.a.w. Oleh kerana beliau terlalu sayang kepada ibunya, Abu Hurairah telah mengadu kepada Rasulullah akan perkara ini dan Baginda telah berdoa kepada Allah agar diberikan hidayah kepada ibu Abu Hurairah, berkat doa baginda ibu Abu Hurairah telah memeluk Islam.

Beliau banyak memberi sumbangan kepada Islam dan telah meriwayatkan sebanyak 5,374 buah hadis. Hadis dari beliau yang disepakati oleh Imam Bukhari dan Muslim adalah sebanyak 325 buah hadis. Beliau telah meninggal dunia pada 57 atau 59 Hijrah ketika berumur 78 tahun dan kematian beliau diibaratkan sebagai kehilangan sebutir permata yang amat berharga. Semoga Allah merahmati beliau.

Biografi Ringkas Imam An-Nawawi

Biografi Ringkas Imam An-Nawawi

Nama sebenar beliau adalah Al-Imam Abu Zakariya Yahya bin Syaraf An-Nawawi. Dilahirkan di Nawa, sebuah desa dari wilayah Damaskus (Syam atau Palestin) pada tahun 618 Hijrah. Pada usia 18 tahun beliau terus menuntut ilmu serta memiliki kecerdasan akal fikiran yang mantap.

Beliau mempelajari ilmu fekah dalam mazhab Imam Syafie dan inilah yang merupakan sebab utama bahawa beliau itu menjadi imam dari semua imam dalam mazhab tersebut bahkan orang-orang yang muncul setelah beliau mensepakati menerima huraian beliau dalam bab fekah. Malah jasa beliau di dalam bidang hadis juga besar kerana usaha beliau didalam menentukan samada sesuatu hadis itu hadis sahih atau hasan.

Beliau juga telah menyusun beberapa kitab fekah seperti Syarah Muhadzab, Arraudhah dan Alminhaj. Manakala dalam bidang hadis pula seperti Syarah Muslim, Al-Adzkar Annwawiyah serta syarah sebahagian dari Shahih Imam Al-Bukhari. Beliau amat terkenal dengan sifat zuhud yang ada pada diri beliau dengan menempuh jalan sebagaimana yang telah dilalui oleh para salaf soleh. Beliau juga tidak pernah berkahwin semasa hidupnya.

Beliau telah meninggal dunia pada tahun 667 Hijrah di Nawa iaitu tempat kelahiran beliau pada usia 48 tahun.

Semoga Allah memberikan kerahmatan yang seluas-luasnya kepada beliau di atas segala jasa-jasa yang telah dicurahkan ke atas jalan Allah. Terlalu banyak manfaat yang kita perolehi dari ilmu pengetahuan yang telah beliau curahkan dan sebagai menghargai jasa beliau marilah kita sama-sama berusaha untuk mempelajari kitab-kitab karangan beliau, mudah-mudahan dengan yang demikian dapat membantu kita di dalam memahami apa itu Islam. Insyallah.

Al Hazim Basri

Al Hazim Basri merupakan salah seorang lagi tokoh ilmuan Islam yang terkenal di dalam bidang fizik . Beliau dilahirkan pada tahun 965 dan meninggal dunia pada tahun 1038. Antara bidang-bidang ilmu yang dipeloporinya adalah cermin, kuasa tarikan magnet dan lain-lain.

Kitab karangan beliau yang terkenal di dalam bidang ilmu fizik adalah " Mizan al-Hikmah". Kitab ini telah menjadi salah sebuah kitab yang terpenting bagi rujukan ilmu fizik. Banyak lagi kitab-kitab karangan beliau yang telah diterjemahkan kepada bahasa latin yang kemudiannya menjadi rujukan para saintis Barat.